 |
|
Нам шанцавала на незвычайныя мейсцы ў тое лета. Праз тыдзень мы гралі на be2gether ў Літве. Да мяжы зь Беларусьсю ад нашай сцэны было мэтраў 15. Але ня толькі гэта ўражвала. Мы гралі на самай маленькай сцэне, але гэта была самая вялікая ў нашай кар'еры. Гук на сцэне быў такі магутны, што размаўляць можна было толькі ў вуха. Гралі мы ў самы-самы кепскі час. Мала таго, што людзі яшчэ сьпяць, мала таго, што сцэна разгорнутая ўбок ад тусоўкі, дык і сонца яшчэ пякло страшна. А паколькі мы даволі актыўныя на сцэне, то выступ быў як выпрабаваньне. Затое, усё атстатняе радавала. Нас кармілі ў замку, прычым можна было выбіраць стравы й напоі ў мяню. Кожны прыём ежы праходзіў ў розных залях: залі мядзьведзя, залі дзіка... Пасьля выступу нам прапанавалі душ з басэйнам і саўнай, дзе мы прапусьцілі сваю прэсавую канфэрэнцыю.
Восень мы правялі за падрыхтоўкай да запісу. Вычышчалі ўвесь трэш, узгаднялі кожную ноту, кожны ўдар барабанаў. Паралельна зрэдку выступалі. Запомніўся канцэрт у горадзе Ворша. Нават ня сам выступ, а тое, што яго аздабляла. Прыбіральні побач зь імправізаванай грымёркай не было, прыходзілася хадзіць у агульную. Пацаны, з выгляду, звычайная гапата, пілі гарэлку. Уваходзіць мент: "Так, што тут адбываецца!?" Пацаны: "Коля, ты чаво?", - і працягваюць бутэльку. Мент здымае шапку й п'е з гарла.
А яшчэ праз паўгадзіны ў той жа прыбіральні дзяўчына рабіла хлопцам мінет. Хлопцы сталі ў кола й яна смактала ім па чарзе. Калі скончыла, адзін падсумаваў: "Ябаць ня будзем, гандона няма".
Паралельна Kolxz зрабіў электронную вэрсію "Каляды" й мы аддалі песьню на "Тузін Гітоў". Песьня выклікала неадназначную рэакцыю. Па-першае, яна паставіла рэкорд па запампоўках на партале. Па-другое, канешне, гэта незвычайны для MAUZERa фармат і трушныя фэны казалі аб тым, што яны ў групе расчараваліся.
Я люблю кожнага нашага прыхільніка, але ненавіджу ідыятызм. Таму часам зрываюся на адпаведнасьць і пачынаю чысьціць шэрагі аматараў групы ад носьбітаў ідыятызму. Як можна расчаравацца ў групе па песьні? Не па альбоме, нават, па песьні! Ну можна, верагодна, калі для цябе непапса, гэта калі акрамя гітар нічога ня чутна. Мяне яшчэ высаджваюць такія ацэнкі: "Ян, прабач, але песьня гаўно", - ці: "Шчыра сказаць? Не атрымалася ў вас песьня", - нібы настаўнік ацэньвае. Нібы, вось я не разьбіраюся, мы не разьбіраемся, вушэй і густу ў нас уласных няма, і чалавеку стала шкада нас, небаракаў, але ён мусіць сказаць нам горкую праўду - дзе ж яшчэ мы яе даведаемся. Я разумею, калі Захар Май напісаў, што трэк яму зусім не спадабаўся. Гэта нармальна. У сьвеце шмат звышафігеннай музыкі, якая, напрыклад, мне не падабаецца.
А вось падборка меркваньняў экспэртаў з "Тузіна":
Сяргей Трухановіч: «Каляда» гурта MAUZER цікавая ў сэнсе настрою і падачы, калі музыка стварае настрой і ўражаньні, то твор варты ўвагі!
І. Мацюноў: MAUZER зьдзівіў. Цікавая арыгінальная музыка. Простых аналёгіяў зь імі не знаходжу. Скрыжоўваю пальцы — няхай у музыкаў усё атрымаецца. У гэтай краіне толькі адзінкі ідуць сваім шляхам.
Кацярына Нявінская: MAUZER. Вось каму — мэдаль. Вось пад каго піць любімы грог увечары пад сьнегапад і жоўтыя ліхтары за вакном. Вось хто адразу візуалізуецца, раскладваецца на цёмна-сінія кадры. Вось каго ніколі не хацела бы пабачыць і з кім ніколі не хацела бы пазнаёміцца, бо — ужо прыдумала, якія яны, і як гэта — калі на іх канцэрце. Гэта больш, чым «Аукцыон», гэта лепш за Portishead, гэта калі ходзіш з таго боку зямлі і сьціраеш хмары зь неба. Агромністая падзяка за вельмі зімнюю песьню, вельмі своечасова і невыказальна дарэчы.
Дарэчы, сьціплы Kolxz потым казаў: "Неее, ну да "Portishead" "Калядзе" далёка".
4 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
 Проблема українсько-білоруської мовної межі
Сідорук Иван Основоположник української діялектології К. П. Михальчук своєю картою української мовної території з 1871 р. поставив проблему українсько-білоруської мовної межі, яка, не вважаючи на те, що з того часу минуло вже три чверти століття —на жаль — і досі остаточно й однозгідно не розв'язана. В чому лежить трудність цієї проблеми? Невже тільки в тому, як каже Ю. Т а р н а ц ь к и й, що українці хотіли б бачити цю межу посуненою якнайдалі на північ, а білоруси — на південь? Справа, очевидно, не в політичних амбіціях — хоч вони часом грають неабияку ролю3) — а в відсутності солідних дослідів, яких вимагає перехідна смуга мішаних говорів між близько спорідненими мовами, та брак згоди дослідників на unum principium dioisionis. Болей...
Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
і аказваецца, што ён спыніў расейска-грузінскі канфлікт, бо ў час умяшаўся і стварыў кааліцыю з Латвіяй і Эстоніяй.
Хто б мог падумаць, а? :)
14 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
к этому
Мой дед окончил войну в Кенигсберге. Конечно, он имеет эту медаль
Poll #1502722 Считаете ли вы, что надо вернуть историческое название городу, освобождая который наши деды и прадеды проливали кровь?
Open to: All, detailed results viewable to: All, participants: 86 Считаете ли вы, что надо вернуть историческое название городу, освобождая который наши деды и прадеды проливали кровь?
17 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
Тэзісна Пытанне пра тое, з чаго пачынаецца літаратурная мова – альфабэт. Кірыліца – афіцыйны і найболей дасканалы альфабэт беларускай мовы – прызнацца, не пазбаўлены хібаў: 1) Ужыванне 3 літараў з дыякрытычнымі знакамі – ў, ё, й (пры тым, што дыякрытычныя знакі ў кірыліцы выглядаюць ненатуральна). Да того ж, гэта абсалютна неапраўдана для й, бо и ў сучаснай беларускай мове адсутнічае (атавізм). 2) Адсутнасць адпаведных ґрафэмаў для гукаў [дз’] і [дж]. Хаця намінальна дыґрафы дз і дж уваходзяць у беларускі кірылічны альфабэт. 3) Адсутнасць ґрафэмы Ґ, ґ для пазначэння выбухнога [ґ]. Хаця ў падручніках беларускай мовы існаванне такога гуку ўзгадваецца, аднак адсутнасць адпаведнай літары, прынамсі для варыятыўнага ўжывання, робіць немагчымым існаванне гуку ў сучаснай літаратурнай мове. 4) Ужыванне апострафа (’) і мяккага знака (ь), якія не пазначаюць ніякага гуку. Да таго ж, апостраф сярод слова непрыгожа выглядае на пісьме. 5) І, і пазначае гук [і], аднак у некаторых выпаках таксама і [ji] (напрыклад, іншы), а розніца вымаўлення ніяк не пазначаецца на пісьме. Лацінка лічыцца меней дасканалым альфабэтам для беларускай мовы з-за адсутнасці ў лацінскім альфабэце многіх гукаў беларускай мовы, і, як вынік, увядзенне для пазначэння адсутных гукаў дыґрафаў і літараў з дыякрытычнымі знакамі. Аднак, лацінка, як альфабэт, які не з’яўляецца афіцыйным і стандартызаваным альфабэтам беларускай мовы, мае ўсе падставы для свайго далейшага развіцця. Лацінка, з аднаго боку, мае перавагу па некаторых пунктах перад кірыліцай (гл. вышэй п. 3–5), а, з другога боку, шляхам удасканалення можа знішчыць тыя хібы, якія робяць перавагу кірыліцы. Датычна пэўнай традыцыі пісьма лацінкай, існых замацаваных правілаў, гэта як раз той выпадак, калі нявырашаная калісьці праблема набывае скамянелую форму і з часам сакралізуецца (што святое, тое нельга рушыць) – але ганарыцца такой “традыцыяй” няма як.
З гэтага прапаную: 1) Замест дыґрафаў ia, ie, io, iu увесці адпаведнікі заднешэрагавых гукаў [я], [е], [ё], [ю]. У беларускай, рускай, украінскай, польскай мовах зычныя, што йдуць пасля гэтых гукаў палатызуюцца. Але “адкрыта” – не перад зычнай, а ў пачатку слова, пасля галоснай – дадзеныя галосныя гукі не ўжываюцца, праз гэта самое іх існаванне часцей адмаўляецца, з-за непатрэбнасцю функцыянальнага і ўтылітарнага вылучэння. (Пастарайцеся, толькі шчыра паставіўшыся да задачы, вымавіць [рэха], а затым паўтарыць тое ж [э] у слове [л’эта] – другое слова будзе гучаць яўна з замежным акцэнтам. Прасцей будзе тым, хто разбіраецца ў францускай фанэтыцы, дзе выразна размяжоўваецца [е] (блізкае да беларускага [е]) і [](блізкае да беларускага [э]), [] (бел. [а]) і [а] (бел. [я]). 2) Адмовіцца ад дыґрафаў і ўвесці ґрафэмы для гукаў [дз’] і [дж]. Прытым [дз’] таго патрабуе найболей. 3) Адмовіцца ад дыґрафа і ўвесці ґрафэму для гуку [х]. 4) Для гуку [ў] ужываць літару Ww замест Ŭŭ. Contra: у вялікай колькасці выпадкаў [ў] паходзіць сітуацыйна з [у]. Pro: а) [ў] таксама паходзіць і з [л], [в]; б) паводле IPA пазначаецца гук [ў] як [w]; в) Ŭŭ – ґрафэмы з дыякрытычнымі знакамі, а Ww – бяз іх. 5) Пазбавіцца польскага ўплыву і аддаць гуку [л] першынства перад [л’] ў альфабэтным парадку – [л] пазначаць праз Ll, для [л’] прызначыць іншую ґрафэму.
Крос-пост
10 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
Одним легким движением руки Интеграл превращается.... в ACER.
пруфлинк
38 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
Цуд і падарунак на Каляды прыйшлі разам сёньня %)))))
усіх са Сьвятам!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
2 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
"Жадан одинаково умело говорит и на языке прозы, и на языке поэзии. Видимо, поэтому его проза читается как нерифмованная поэзия, а стихи ощутимо прозаичны.
Формально "Красный Элвис" -- это сборник рассказов. Неформально — собрание эссе автора с абсолютным слухом на текст и склонностью к джазовым импровизациям. Просто тягучая, богатая на вкус и аромат субстанция этих эссе разлита в ячейки сюжета, что не дает ей расползаться бесформенной массой."
Читати далі. Цього разу -- TimeOut.Москва
2 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
Пiдкажiть, будь ласка, якi форми може мати слово ват (одиниця вимiру) та як вiдмiнювати це слово у множинi в Ор.в. та у Р.в.? Дякую за допомогу!;)
3 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
http://news.tut.by/society/155977.html
После заселения жильцы квартир в массовом порядке приходят в абонентские отделы филиалов РУП "Белорусский радиотелевизионный передающий центр" с заявлением о снятии с учета радиоточки. Интересно, а чем мешает хозяйке приемник, который душевно потрескивает на кухне, пока она варит борщ?
..
Ведь те, кто рубит кабели и не заключает контракты, по сути, добровольно набрасывают на свою шею информационную удавку.
10 Comments | Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
 Акты Виленской археографической комиссии (в 39 томах)
Акты Брестского и Городнянского городских судов Мноства актаў і дакументаў Віленскага цэнтральнага архіва (19244 актавых кніг) і жаданне даследаваць мінулае Літвы, якая і ў даўніну належала Расеі, паклікалі пасля 1863 ўстанову адмысловай камісіі для разбору ў горадзе Вільні старажытных актаў. Камісія апублікавала ў перыяд з 1865 па 1915 трыццаць дзевяць тамоў матэрыялаў. Акты, якія напісаны па-польску, вырашана было друкаваць у арыгінале і забяспечыць перакладам на расейскую мову; для выдання выбіраліся: 1) Акты, якія высвятляюць элемент праваслаўя ў Заходнім краі, 2) Акты, што датычаць адміністрацыі Заходняга краю ў розных эпохах існавання Вялікага Княства ( побыт сялян, мяшчан, габрэяў і інш саслоўяў), 3) Акты юрыдычныя і этнаграфічныя. (Правілы выкарыстаньня) Болей...
Post A Comment | Add to Memories | Tell a Friend | Link
|
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/community.gif){kind=small}
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
macie3k's Friends Page
74 (86.0%)
